Mijn visie op ADHD
Eigenlijk is het heel simpel er is geen ADHD, een groep wetenschappers heeft de definities ervan gemaakt.
Ze zeggen dat kinderen die druk zijn, niet willen luisteren naar de consencus ( algemene gedrag van de groep)en hebben dan ADHD, (vooral jongens). Kinderen die dromerig zijn, vallen onder ADD, deze kinderen zijn “dromerig” in de klas, (vooral meisjes).
Kinderen van deze tijd moeten zelf standig zijn, zelf standig leren, onder bepaalde normen kennis vergaren, het rechter brein moet gestimuleerd worden, huiswerk maken… enzo
Op een bepaalde leeftijd in het systeem moet je aan bepaalde eisen voldoen als kind, als door en door te ontwikkelen.
Kinderen moeten in de klas rustig zijn, aandacht hebben, gefocussed zijn en hun opdrachten doen. Alles wat buiten de consencus is, heet ADHD of ADD volgens de wetenschappers.
Deze kinderen zijn in hun ogen, druk, kunnen niet stil zittten, hebben geen aandacht, luisteren niet naar regels, doen voor het grootste gedeelte hun huiswerk niet…
Met andere woorden, niet gehoorzaam naar wat het systeem van ze verlangt. Eigenlijk, ze mogen er niet echt zijn, omdat er binnen dit systeem geen plek voor ze is.
Als de diagnose wordt gesteld… en dit zijn random vragen en observaties van doctoren, arsten en pyschiaters, wordt iemand met het label ADHD of ADD bestempeld, sommige artsen en pyschiaters geloven hierin… anderen compleet niet.. Ook zit er een complete pharmeutische lobby achter, want die leveren de medicijnen. De pharmeutische industrie verdient er miljarden aan. Volgens de regelementen is het blijvend maar met medicatie te verhelpen.
De resultaten ervan: ja ze leren beter, ja ze worden gehoorzaam, ja ze luisteren, maar verliezen in wie ze echt zijn.
Visie Nathalie over ADHD/ADD
Veel hooggevoelige kinderen krijgen te vaak onterecht het ‘stempel’ AD(H)D, PDD-nos etc. deze stoornissen zijn wetenschappelijk niet te bewijzen, men vermoed enkel dat er sprake is van een neurobiologische disbalans in de hersenen, maar zolang dit niet kan worden aangetoond d.m.v. scans of bloedproeven blijf ik bij mijn standpunt dat deze zogenaamde stoornissen in veel gevallen gedragskenmerken zijn van hooggevoeligheid. Ben je ‘normaal’ als je goed kunt leren, je goed kunt concentreren maar minder creatief bent ingesteld? Heb je een ‘stoornis’ als je minder goed kunt leren, sneller afgeleid bent, maar bijvoorbeeld wel prachtig kunt zingen, musiceren, schilderen of schrijven… Het drukke gedrag bij hooggevoelige kinderen komt mijns inziens voornamelijk doordat ze hun omgeving haarfijn aanvoelen (en ook de onrust binnen het gezin, de klas, etc) Ze krijgen zoveel prikkels te verwerken dat ze zelf ook hyperactief gedrag gaan vertonen om deze prikkels ook weer kwijt te kunnen raken.
Het feit dat een hooggevoelig kind ook vaak een hooggevoelige ouder heeft of andere hooggevoelige familieleden (erfelijke manier van hersenwerking, van het verwerken van informatie) maakt dat AD(H )D etc. ten onrechte gezien wordt als ‘erfelijke stoornis’.
Niet in alle gevallen zijn ADHD en PDD-nos een vorm van hooggevoeligheid maar kunnen ook veel te maken hebben met de (problematische?) omgeving waarin het kind opgroeit en de ervaringen die iemand te verwerken heeft gehad.
Omdat ik veel waarde hecht aan wetenschappelijk onderzoek vind ik het toch wel frappant dat onderstaand beschreven onderzoek dat is uitgevoerd mbv MRI-scans aangeeft dat zich in de linker hersenhelft van ADHD-kinderen inderdaad dunnere gebieden bevinden:
Dunnere hersengebieden bij kinderen met ADHD
16 augustus 2006 in ADHD door; Vera Calmer
Kinderen met ADHD hebben relatief meer dunnere corticale gebieden in hersendelen die belangrijk zijn voor de beheersing van aandacht. Dit is gebleken uit nieuw onderzoek waarbij de corticale dikte in hersendelen bij kinderen met ADHD is gemeten en vergeleken met de hersenen van kinderen zonder ADHD.
Voor dit langdurige onderzoek zijn 163 kinderen met ADHD (gemiddelde leeftijd van 8.9 jaar) en 166 deelnemers zonder ADHD (controlegroep) onderzocht. De hersenen werden bekeken aan de hand van de Magnetic Resonance Imaging (MRI) techniek. De patiënten met ADHD werden verdeeld in twee groepen. Een groep met de goede prognose en een groep met een slechte prognose.
Bij kinderen met ADHD was er sprake van dunne gebieden op de cortex bij bepaalde gebieden in de hersenen. Kinderen met een slechte prognose hadden een dunnere linker mediale prefrontale cortex dan de groep met een goede prognose en de controle groep. Er bleek geen verschil in ontwikkeling van de corticale dikte tussen de ADHD groep en de controlegroep. Het herstel van de corticale dikte vond alleen plaats bij de groep met de goede prognose.
Bron MRI onderzoek: www.psycholoog.net
Boek: ‘Hoezo ADHD?’ door Nathalie Kriek
Nathalie: Ik heb dit boek geschreven met de bedoeling ouders beter inzicht te bieden in het hyperactieve en/of ongeconcentreerde gedrag van hun kind. Om ouders die hun kind met gemengde gevoelens medicatie geven of het punt staan hun kind dit te geven , die er zelf niet voor 100% achter staan maar misschien het idee hebben geen andere optie te hebben of wellicht verkeerd zijn voorgelicht, misschien toch te wijzen op nuttige alternatieven. Alternatieve begeleiding, behandelingen en/of therapieën waar zowel zij zelf als hun kind(eren) ook bij gebaat kunnen zijn en zich hier mogelijk ook beter bij voelen. Maar ook voor leerkrachten, therapeuten en andere begeleiders die zich meer in ADHD willen verdiepen zodat eventuele misverstanden met betrekking tot ADHD uit de wereld geholpen kunnen worden en zij zowel ouders als kinderen nog beter kunnen helpen en adviseren
geschreven door; Nathalie Kriek