Voelen is Leven

De mensheid in het algemeen heeft de neiging om het voelen proberen te stoppen. We hebben het over het vermogen om alles te voelen –het fysieke, het niet fysieke- mensen proberen dat te stoppen. Weet je, je leeft momenteel in een zeer verstandelijke maatschappij. Alles moet feiten en statistieken hebben en het moet berekenbaar zijn, als dat al een woord is. Het moet binnen zeer onbuigzame parameters vallen. Wiskunde bijvoorbeeld is een geweldige wetenschap, maar de manier hoe het heden ten dage wordt gebruikt en hoe ermee wordt gewerkt –dat is zo beperkt. Er is wiskunde, die ingaat op gevoel. Dat kun je niet berekenen op één van je elektronische apparaten.       

Mensen, vaak proberen ze de gevoelens te stoppen, en dan stoppen ze letterlijk met leven. En dan krijg je al die andere nevenproducten, wanneer je niet voelt en niet leeft. De nevenproducten –geestesziekten, depressie, angst, problemen met overgewicht. En weet je wat er dan gebeurt? Iets vreemds, als mensen opzettelijk proberen te stoppen met voelen, dan hebben ze wat opwinding in hun leven nodig omdat ze zich dood voelen.
Ze beperken hun gevoelens zodat ze gewoon elke dag de gebruikelijke dingen doen, en het leven wordt dan zo verdomd saai dat ze wat drama moeten zoeken. Dus óf ze creëren het of ze gaan erop uit en betalen ervoor. Ze veroorzaken een bepaalde soort crisis gewoon om zichzelf even eraan te herinneren dat ze leven en dan gaan ze weer terug naar niet meer voelen.  
Ze gaan uit en betalen ervoor. Ze gaan naar een enge film. Ze gaan naar een pretpark en doen dingen waar ze anders niet eens over zouden denken. Ze besteden geld aan een kick, maar het is tijdelijk en dan storten ze in. En als de gevoelens dan weer aan de deur proberen te kloppen en zeggen: “Nee, er is iets wezenlijks, er is iets zo echt, er is iets vol met spirit en leven en liefde”, dan sluiten mensen de deur, ze doen de deur op slot –vergrendelen het zelfs- om de gevoelens buiten te houden. Ze zijn bang voor gevoelens. Ze zijn bang om het leven te voelen, bang om andere mensen te voelen. Ze zijn bang om zelfs de engelen te voelen. Dus houden het leven buiten. Ze houden het voelen buiten.

Gevoelens kunnen je nooit overnemen. Sommigen onder jullie zijn bang dat een gevoel  binnen zal komen en dat je er nooit aan kunt ontsnappen; dat het je zal bezitten. Dat kan het niet. Dat kan niet, want jij bent degene die de gevoelens of het accepteren van de gevoelens veroorzaakt, jezelf toestaat ze te voelen. 
Nu komt hier een interessante vraag op. Als jij je openstelt voor gevoelens, wat ben jij en wat niet? En een deel van de verwarring komt van het feit dat jij al die energieën om je heen voelt. Wat, als ze van ieder ander zijn? Hun gevoelens, hun bewustzijn, hun zwakke kanten en hun hel? Wat, als ze zowel de deur als je leven binnenkomen? Wat dan ? Zul je niet worden overweldigd?

 “Jij bent ook God.”  Je kiest wat van jou is. Al het andere is dat niet. Je kiest wat je voor jou in jouw leven wilt. Al het andere waait door, net als de wind, en vertrekt ergens anders naartoe. Jij kiest. Geen energie, geen bewustzijn, is grootser dan je die van jezelf, en het is tijd om dat te beseffen. Stop daaraan te twijfelen.